Artikel over Omega 2

Miraculeuze werking van de actieve stof van levertraan Squalene

Lichaamseigen Omega 2 olie van de diepzeehaai

Tekst: Lukas T.S. Tjan

 

In de prille oorsprong van leven op aarde zoín 3,5 miljard jaar geleden hebben biologen en archeologen geconstateerd dat de bacteriŽn en later in de precambriumtijd in de cellen van membranen van fossielen, rijk waren aan squalene.  Squalene was dus een zeer belangrijke stof voor het prille begin van leven. Het is niet zo lang geleden bekend, dat de natuurlijke stof squalene zich ook in kleine hoeveelheid in ons lichaam bevindt. Pasgeboren babyís krijgen de meeste squalene mee. Tussen 30e en 40e jaar neemt de kwantiteit van squalene in ons lichaam sterk af. Het is dan misschien niet zo gek dat de meeste topprestaties van sporters in die fase structureel afnemen. Het prehistorisch dier, de haai met name een diepzeehaai beschikt over een enorm reservoir aan squalene in hun lever. Het is duidelijk dat squalene in de toekomst veel zal betekenen voor de gezondheid van de mensheid.

Vissers over de hele wereld zijn al eeuwen lang bekend met de voordelen van de haaienleverolie uit diepe wateren. Japanse vissers van het schiereiland Izu noemden eeuwen geleden al de haaienleverolie vanuit een diepte van 1000 m "Samedawa" of Panacea ofwel "Allesgenezer" die gebruikt wordt tegen allerlei kwalen van constipatie tot kanker. In China zijn in de oudheid de voordelen van haaienleverolie opgeschreven in het pharmaceutische boek "Honzukomuko". In Noorwegen en Zweden was haaienleverolie een traditioneel middel voor uitwendig gebruik voor het helen van wonden en voor de bescherming van de huid, tegen de zon op zee en beschadiging van de handen tijdens het binnenhalen van de netten. Het werd ook ingenomen tegen ademhalings- en gewrichtsproblemen. De bewoners van Micronesia gebruikten haaienleverolie al heel lang als medicijn tegen vele kwalen en ziektes. Het werd ook genuttigd als een helende drank. Spaanse zeelui namen regelmatig van wat zij noemden "olie van de grote vis". Ze voelden dat het hen een grotere weerstand gaf tegen verkoudheid, een droge huid en diverse ziekten. Dr. Tsujimoto ontdekte in 1906 bij zijn onderzoekingen dat een specifiek element in de leverolie verantwoordelijk was voor de zo opmerkelijke werking. Hij noemde deze stof voor het eerst 'Squalene'. Later ontdekten twee Japanse onderzoekers in 1922 'alkoxyglycerolen' (AKG's) in de haaienleverolie van haaien, gevangen in de zeer diepe onvervuilde wateren rondom New Zealand. Echter, zoals later zou blijken, wisten zij niet welk een krachtig bestanddeel dit heden en in de toekomst zou gaan betekenen voor de medische wetenschap. Ondanks de honderden wetenschappelijke onderzoeken en publicaties blijft squalene\haaienleverolie relatief gezien nog onbekend. En zoals u weet, maakt onbekend onbemind; helaas geldt dit ook voor de reguliere medische wereld. Maar volgens de nieuwste wetenschappelijke inzichten in de laatste 2 decennia is gebleken dat squalene als voorloper en metaboliet een cruciale rol speelt in de cholesterolhuishouding, door het cholesterolgehalte te reguleren.

 

Medische historie en onderzoek

Biologen en archeologen hebben geconstateerd dat in de precambriumtijd in de cellen van membranen van oudheidkundige levens (o.a. fossielen etc) en bacteriŽn die rond 3,5 miljard jaar geleden hebben bestaan, rijk waren aan squalene. Met andere woorden het stof squalene was zeer belangrijk in de prille oorsprong van leven op aarde. Het is daarom gemakkelijk de associatie gelegd dat een prehistorisch dier, zoals een diepzeehaai beschikt over een enorm reservoir aan squalene in z'n lever. De haaien leefden net als de dinosaurussen al zoín 40-400 miljoen jaar geleden op onze aardbol. De haaien hebben zich in de evolutie gehandhaafd, terwijl de dinosaurussen verdwenen zijn.

Dit prehistorische dier heeft zich dus miljoenen jaren aan alle grote veranderingen van onze planeet aangepast. Ze hebben zich simpelweg perfect bijna onveranderd overleefd wat betreft hun bouw, hun zintuigen, hun paargewoonten en vooral hun weerstand tegen ziekten. We kunnen concluderen dat de haai een sterk geŽvolueerde vissoort is.

 

Het Japanse schiereiland Izu aan de Suraga-baai werd eind 19e eeuw door een arts bezocht en hij stelde vast dat de lokale bevolking zeer veel olie dronk die afkomstig was van de lever van haaien. Deze lokale mensen noemden deze geneeskrachtige olie samedawa of panacea of ook wel 'allesgenezer'. Als een magneet kwamen diverse onderzoekers naar dit gebied en bevestigden dat inderdaad de haaienleverolie de vitaliteit en conditie van deze mensen verhoogde en dat het goed was tegen allerlei aandoeningen van constipatie tot kanker. Biologen zijn tot de conclusie gekomen dat de haai over het beste afweersysteem beschikt en is zo goed als immuun tegen ziekten, zoals kanker, ook nadat hij aan kankerverwekkende stoffen werd blootgesteld. Wetenschappers hebben bewijzen geleverd dat bij haaien geen kankerprocessen konden worden vastgesteld. Van oudsher werd er in Japan veel vis gegeten en het was dan ook een Japanse chemicus Dr. Mitsumaro Tsjujimoto, gespecialiseerd in oliŽn en vetten die in 1906 bij een gedegen onderzoek het geheim achter de haaienleverolie wetenschappelijk openbaarde. Hij ontdekte dat een specifieke stof in de leverolie verantwoordelijk is voor de geneeskrachtige werking. Hij noemde deze stof 'Squalene'. De bewoners uit die regionen onttrokken de olie aan de lever van haaien, die behorend tot de 'Squalidae' familie. Volgens deskundigen zijn er van de Squalidae-familie 12 verschillende soorten haaien bekend, waarvan in het algemeen maar 6 soorten worden gevangen voor de haaienleverolie: de Aizame of Blauwe Hondshaai, de Nurse- of Verpleegsterhaai, de Kasumizame of Misthaai, Centrophorus Granulosus of Gulperhaai, Deania Calcea of Brierhaai en de Spatula of Zwarte haai.

                             Gulperhaai

Deze 'squalidae' haaien leven op een diepte van 500 meter tot 1000 meter onder de zeespiegel en hebben in tegenstelling tot andere vissen geen zwemblaasjes, maar ze hebben wel opmerkelijk grote lever. Deze lever speelt een cardinale rol in hun bestaan en maakt ongeveer 25% van hun totale gewicht uit. Door een zeer bijzonder metabolisme en een specifiek procťdť kunnen deze haaien toch voldoende zuurstof (O2) krijgen om lang in het diepe water te overleven, dat op die diepte nagenoeg geen zuurstof bevat en bovendien heerst er op die diepte sterke oceaanstromingen bij een waterdruk van 500-1000 kg per cm2. Deze diepzeehaaien zijn klein, maximaal 1,5 meter lang en ze voeden zich met plankton, algen en kleine visjes.

Decennia in de vorige eeuw werden de natuurlijke vitamine A en D uit leverolie van haaien gehaald, maar nadat de farmaceutische industrie deze vitamines kon synthetiseren was er geen grote belangstelling meer voor deze haaienleverolie. Maar diverse wetenschappers gingen verder op onderzoek en behaalden zeer interessante resultaten. In 1952 schreef de Zweedse dokter Astrid Brohult jonge leukemie patiŽnten stukjes beenmerg van kalveren voor (verstopt in chocola), gebaseerd op de redenering dat witte bloedlichaampjes worden geproduceerd in beenmerg en dat een extract van beenmerg zou kunnen helpen bij een gebrek aan voldoende witte bloedlichaampjes (leucocyten).

Pas tien jaar later ontdekte haar man, Sven Brohult, een biochemicus, dat het uiteindelijk de AKG's (alkoxyglycerolen) in het beenmerg die hier verantwoordelijk voor zijn. Hij en Dokter Holmberg ontdekten ook dat het toedienen van AKG's bij stralingsslachtoffers, bestralingspatiŽnten en later ook bij patiŽnten die een chemokuur ondergaan, een gunstige uitwerking hebben op het aantal benodigde witte bloedlichaampjes, tijdens en na de behandeling. Het is sindsdien, na veel onderzoek naar de voordelen van haaienleverolie, in Europa, Japan en Nieuw Zeeland, bekend dat ook het zeer hoge gehalte AKG's in haaienleverolie de productie van witte bloedlichaampjes kan bevorderen en normaliseren (leukopenie). Twee prominente pioniers in klinische wetenschap en toepassingen van squalene zijn de Japanse fysicus en wetenschapper dr. Ryosuke Yokota en zijn zoon dr. Takashi Yokota. Zij hebben Yokota Health Institute opgericht die de langste klinische wetenschappelijke onderzoekingen en toepassingen hebben gerealiseerd. Zij werkten samen van 1968 tot 1989.

 

Samenstelling van haaienleverolie

Olie uit de lever van de diepzeehaai bevat naast Squalene en Vitamines (A, D3 en E), Jodium en Alcohol, ook nog immuniteit-verhogende voedingsstoffen zoals Squalamine en Alkoxylglycerolen. De synergetische werking van deze stoffen samen met squalene hebben bewezen, de conditie en het uithoudingsvermogen van de haai te verhogen en zelfs grote weerstand tegen kanker en andere ziektes te bezitten.

 

De gemiddelde haaienleverolie bestaat uit de diverse werkende stoffen die synergetisch met elkaar werken. Hoe zuiverder de Squalene, hoe minder andere stoffen in zitten.

 

 
opsommingsteken

Alkoxyglycerolen (AKG's, ook bekend als G-E: Glycerol Ether lipids) die het natuurlijke afweersysteem stimuleren, en o.a. beschermen tegen kwaadaardige ongecontroleerde celgroei.

opsommingsteken

Squalene, een antioxidant met bacterie vernietigende eigenschappen. Is sinds lange tijd in gebruik om de huid gezond, zacht en soepel te houden. De chemische structuur veroorzaakt een reactie met water, waarbij zuurstof vrijkomt. Pijn is een signaal als er ergens in het lichaam een tekort aan zuurstof ontstaat. Haaienleverolie bestaat in de meeste gevallen voor ongeveer 85% uit Squalene wat ook maar in mindere maten(0,4-0,8%) voorkomt in olijfolie. Tijdens het productieproces kan heel gemakkelijk op natuurlijke wijze squalene concentraties tot 99,0% gewonnen worden (verfijnde destillage).

opsommingsteken

Squalamine, een in 1992 ondekt hormoon, dat de vorming voorkomt van bloedvaten die een tumor voeden waardoor o.a. hersentumoren kleiner worden zonder daarbij de gezonde cellen te beschadigen. Squalamine is ook een natuurlijke vernietiger van virussen, bacteriŽn en schimmels.

opsommingsteken

Omega 3 vetzuren EPA en DHA, algemeen bekend voor het bijdragen tot verlaging van een hoog cholesterol gehalte en ter voorkoming van bloedklontering en aderverkalking (Atherosclerose).

opsommingsteken

Triglyceride (TAG), een natuurlijke bron van energie.Vitamine A voor bevordering het ziensvermogen, de huid en bescherming van de slijmhuid van maag en darm.

opsommingsteken

Vitamine D bevordert de opbouw van botten en voor gezonde organen als darm en nieren. Komt zelden voor maar is voornamelijk te vinden in moedermelk en visolie.

opsommingsteken

Vitamine E voor het bevorderen van een gezonde huid. Verhindert dat de meervoudige onverzadigde vetzuren worden vernietigd.

opsommingsteken

Spoorelementen: Koper (CU), Zink ( ZN) en Ijzer (Fe) in aantoonbare hoeveelheden.

opsommingsteken

Jodium en Alcohol in zeer kleine hoeveelheden

 

Werkingsmechanisme

In 1936 lukte het Dr. Paul Karrer (5) (1889 - 1971), een wereldbekende Zwitserse hoogleraar en Nobelprijs winnaar en auteur van diverse wetenschappelijke boeken, verbonden aan de Universiteit van ZŁrich, de chemische formule en de structuur van Squalene te bepalen. Haaienleverolie in het Latijns: Squalene exogene oleum. Medische naam is Spinacene of Supraene (Merck Index).

Biochemische structuur van squalene is C30 H50 (C30:6n-omega2) all trans isoprenoid, dat wil zeggen C30 polyprenyl verbinding bevat 6 prenyl (beter bekend als isoprenoid of isoprene). Deze isoprenoid heeft door de dubbele bandige structuur, de functie van een sterke anti-oxidant en natuurlijke antibioticum. Squalene speelt als meervoudige onverzadigde vet (long-chain polyenes, LCP's) ook een cruciale rol in de tussenfase van cholesterolsynthese in ons lichaam, die onder meer verantwoordelijk is voor gezonde huid en die kankercellen kan differentiŽren tot vetcellen  Squalene is dus als het ware een metaboliet en precursor van de cholesterolsynthese. Squalene kan in het lichaam in goede HDL cholesterol worden omgezet, waardoor de goede serumcholesterolniveaus zouden kunnen worden verhoogd, terwijl het lastige LDL cholesterolgehalte wordt verlaagd.

 

Andere isoprenoids zijn Betacaroteen, lycopeen, vitamine A en E en CoQ10.

De onverzadigde koolwaterstof Squalene (C30 H50) bindt waterstof-ionen uit water en verzadigt daarbij de Squalene (C30H62) en komen bij dit chemische proces 3 ongebonden zuurstofmoleculen (O2) vrij.

 

C30H50 (squalene) + 6H2O (water) ------------> C30 H62 + 3O2 (zuurstof).

 

Dr. Karrer heeft mede door dit onderzoek in 1937 de Nobelprijs ontvangen. Hij was ook de eerste die synthetische Squalene bereidde uit Farnesol, een stof, die veel wordt gebruikt in de cosmetische industrie.

De opinies over het gebruik van haaienkraakbeen tegen kanker lopen nogal uiteen. Wij achten daarom squalene op basis van haaienleverolie een beter natuurproduct. Haaienkraakbeen wordt net als squalene veelal gebruikt door patiŽnten die aan arthritis en reuma lijden en ook door sportbeoefenaars voor het onderhouden van soepele gewrichten en spieren. Het helpt net als squalene ook tegen huidirritaties en infecties.

 

 

 

De 7 kerneigenschappen van squalene

De kiem van gezondheid en ook van de disbalansen (het ontkiemen tot ziektes en chronische auto-immuunklachten en -aandoeningen) zijn terug te vinden op het cellulaire niveau. Zo bezit squalene die kerneigenschappen die op deze cellulaire lagen inwerken. Daarom heeft squalene een breed scala van toepassingen en de volgende kerneigenschappen:

1.             Anti-oxidator = lichaamseigen stof met 6 dubbele banden C30 H50 (C30:6n-omega2) wijst op een sterke anti-oxidant.

2.             Zuurstofgenerator = levert het chemische proces, waarbij 3 ongebonden zuurstofmoleculen (O2) vrijkomen (redox-functie).

3.             Immuunmodulator = versterkt moduleert weerstand door de energieke vetstof

4.             Cholesterolregulator = een metaboliet en voorloper van cholesterol, speelt een cruciale rol in de cholesterolhuishouding

5.             Energiepromotor = precursor cholesterolsynthese en is een duurzame brandstof  die resulteert in energie, kracht en vitaliteit

6.             Huidregulator = voorloper en regulator in het cholesterolsynthese: 10% van onze huid bestaat uit squalene. Remt oxidatie in de huid.

7.             Herstelstimulator = als een all trans en a-polaire molecule dringt hij sneller in de cel en weefsel door en herstelt en stimuleert waar nodig

 

Haaienleverolie en natuurlijke Squalene heeft bewezen duurzaam effectief te werken en kan worden gezien als een voedingssupplement met een breed scala van eigenschappen en toepassingen:

 

Eigenschappen

  • Anti-oxidant (vrije radicalenvanger)

  • Antibioticum (infectieremmend)

  • Anticoagulans (remt de bloedplaatjesaggregatie, vermindert samenkleving van bloedplaatjes / breekt bloedstolsels af)

  • Antihistaminicum (histaminenwerend)

  • Antiphlogisticum (ontstekingwerend).

  • Anti-allergicum. (allergiewerend)

  • Anti-carcinogenesis

  • Differentiatie kankercellen tot adipocyt (vetcel), apoptosis (celdoding) en necrosis (weefselafbraak).

  • Digestivum (spijsverteringbevorderend).

  • Herstelt auto-immuunsysteem

  • Immunostimulans (verbetert weerstand, bevordert de vorming en activiteit van fagocyten en lymfocyten.).

  • Ondersteunt herstelprocessen bij in- of uitwendige weefselbeschadiging.

  • Bevordert vorming witte bloedlichaampjes

Toepassingen

  • Toename van vitaliteit, conditie en energie door bloedlichaampjes te voorzien van zuurstof

  • Versterkt het immuunsysteem en bevordert de natuurlijke afweer

  • Beheerst chronische auto-immuunziekten zoals reuma, arthritis en psoriasis

  • Onderhoudt een gezonde huid:betere huid en minder rimpels.

  • Beheerst hart- en vaatziekte; vermijdt arteriosclerose

  • Vermindert hoog LDL (slechte) cholesterol en verlaagt totale bloedcholesterol

  • Heeft een anti-dioxerende eigenschap. Beheerst astma en cara-aandoening.

  • Beschermt tegen verkoudheid en griep.

  • Beheerst candida, candidiasis, schimmelziekten en voetschimmels.

  • Herstelt vermoeide en stijve spieren

  • Beheerst mogelijke depressies

  • Verbetert het geheugen en de concentratie

  • Vermindert maagklachen en spijsverteringsstoornissen.

  • Verbetert de bloedsomloop

  • Werkt goed bij ADHD en dyslexie

  • Beheerst allergieŽn en eczeem

  • Reguleert diabetes mellitus (suikerziekte)

  • Herstelt Tuberculosis

  • Geneest brandwonden

  • Stimuleert toename van witte bloedlichamen en de bloedplaatjesaggregatie

  • Beheerst spataderen

  • Voorkomt ontkalking

  • Versnelt genezing van ontstekingen en huidwonden door antibiotische werking

  • Werkt tegen de slechte effecten van bestraling tegen kanker en Chemotherapie.

  • Heeft een sterk tumor vernietigende eigenschap. Beheersing van diverse kankersoorten door toepassing PPAR tech bij suppletie van LCP's (Long Chain Polyenes = lange keten vetzuren) (37,38, 39). Kijk ook www.ppar.nl

Zuurstofgenerator

Bloed is het lichaamsap van bijna alle dierlijke levens en het maakt 7-8% uit van het gewicht van ons lichaam. De belangrijkste functie is het opnemen van zuurstof in de longen en het vervolgens distribueren naar alle delen van het lichaam. Het hart is verantwoordelijk voor de stroming en pompt met grote druk het bloed in ongeveer 30 seconden helemaal rond. De bloed circuleert vanuit het hart naar de longen. Daar neemt het bloed zuurstof op en geeft koolstofdioxide (CO2) af, waarna het weer wordt teruggevoerd naar het hart (de zgn. kleine bloedsomloop). Het zuurstofrijke bloed begint dan aan de grote bloedsomloop door het bloed via de grote slagaderen (arteriŽn) naar de organen en weefsels te pompen, alwaar afgifte van de in het bloed opgenomen zuurstof (O2) plaatsvindt. De cirkel is rond wanneer het bloed via de aderen (venen) weer naar het hart stroomt. Het bloed bestaat uit cellen en vloeistof (plasma) en dankzij het in het bloed aanwezige Hemoglobine kan zuurstof worden opgenomen. Het bloed wordt tijdens die kringloop gezuiverd, verontreinigd en weer gezuiverd. De kwaliteit van het bloed en de aderen is dus essentieel.

Dr. Nideo Noguchi is van mening dat bijna alle kwalen veroorzaakt worden door een tekort aan zuurstof in ons lichaam. Squalene heeft haar waarde bewezen, omdat het de kwantiteit en kwaliteit van zuurstof in de cellen kan reguleren en zo nodig vermeerdert, waardoor vitaliserend effect kan optreden. Squalene bezit dus als een soort omega 2 vet een redox functie, die uit water, zuurstof kan vrij maken (reduceren) en kan laten oxideren, waardoor in het algemeen meer zuurstof in de cellen aangeboden kunnen worden. Squalene is een zuurstofgenerator, die genereert als het ware onze cellen met meer zuurstof en transporteert die naar de kleinste uiteinden van ons lichaam.

Binnen het lichaam verspreidt Squalene zich gemakkelijk door haar eigenschappen van all-transiteit en apolariteit; het vermogen door de celwanden snel en effectief heen te dringen is hoog. Vooral zal Squalene zich manifesteren in de huid, waaruit voor een heel klein deel reeds uit squalene bestaat en het vetweefsel. De door Squalene aan het weefsel toegevoegde zuurstof bevordert het natuurlijke Ďmetabolismeí.

 

Sterke natuurlijke anti-oxidant

Zuurstof speelt in alle biologische processen echter wel een dubbele rol. We weten dat zuurstof een onmisbaar element is voor de groei van onze lichaamsonderdelen en de verbranding van voedingsstoffen, die onze spieren en organen van de nodige energie voorziet. We spreken van gecontroleerde oxidatie. Maar de reactiviteit van zuurstof heeft ook een afbrekend element, de zogenaamde ongecontroleerde oxidatie, die een bedreiging vormt voor ieder levend organisme. Zuurstof is dus ook verantwoordelijk voor bijna alle afbraakprocessen in de natuur, inclusief niet levende organismen, denk hierbij aan het roesten van staal door oxidatie. Bij de oxidatieprocessen in ons lichaam komen uiterst reactieve deeltjes vrij, de zgn. vrije radicalen, die schade in ons lichaam kunnen aanrichten. Het is algemeen bekend dat de vorming van vrije radicalen bovendien wordt versterkt door externe en interne factoren zoals roken, stress, stralingen, milieuverontreiniging, slechte voeding, te veel en verkeerde medicijnen. Een van de grootste medische ontdekking in de laatste twee decennia mede door de jongste medische wetenschap Immunologie, is het inzicht van vrije radicalen die onophoudelijk onze gezondheid bedreigen, zodat wij ons voortdurend tegen aanvallen van deze radicalen moeten beschermen met anti-oxidanten en immuunverhogende stimulans. Naast de vele degeneratieve aandoeningen en ziekten zoals hart- en vaatziekten, reuma, staar, dementie, suikerziekte, allergie en kanker, wordt het minder functioneren van onze organen en ledematen, toegeschreven aan overmatige activiteiten van vrije radicalen. Met andere woorden oxidatie van ons lichaam kan de verouderingsprocessen van ons hele lichaam sterk versnellen. Gezonde voeding met vele natuurlijke vitaminen, mineralen en anti-oxidanten kunnen de vrije radicalen enigszins onschadelijk maken, maar in vele situaties worden meer vrije radicalen gevormd dan gemiddeld en bovendien hebben vele mensen door de genoemde externe en interne factoren meer behoefte aan voedingssupplementen. Squalene is een energiebron en tegelijk een zeer sterke natuurlijke anti-oxidant die overmatige vrije radicalen kan wegvangen en ongewenste oxidatie kunnen voorkomen.

Empirisch is het gebleken dat het combineren van squalene met reguliere medicijnen het ziekteprocessen goede en betere resultaten kan opleveren. Ook bewijzen later diverse specialisten dat het tekort aan zuurstof in de cellen het herstelproces remmen en de oorzaak kan zijn van vele aandoeningen en ziekten. Van nature is Squalene in ons lichaam aanwezig, weliswaar in beperkte hoeveelheden. Babyís en peuters bezitten in verhouding tot volwassenen de meeste Squalene. Daarom zijn ze zo actief en energiek met die sprankelende ogen. Meestal rond het 30e-35e levensjaar is het niveau van Squalene bij de meeste mensen sterk gedaald. Het is daarom niet verwonderlijk dat vele sporters juist op die leeftijd terugvallen in hun prestaties! Squalene kan zeker bijdragen aan het verbeteren van (sport)prestatie.

 

Mooie huid, goede ogen en hersens

Diverse studies duiden erop dat de consumptie van squalene andere gunstige effecten kan bewerkstelligen. Kohno et al. hebben ontdekt dat squalene een zeer krachtige 'wegvanger' ( scavender) is van reactieve singlet zuurstof op het menselijk huidoppervlak (31) de beschermende werking biedt op gezonde en gladde huid (minder rimpels) door de huid van binnenuit te voeden en te beschermen, omdat squalene als onverzadigde vet een cruciale rol speelt bij de vochtregulering van de huid. Plus minus 10% van onze oppervlaktehuid (huidlipiden) bestaat uit squalene. Squalene bevordert ondermeer gezonde vetmetabolisme en optimale zuurstoftransport naar en in onze huid. Bovendien stimuleert squalene gezonde spijsvertering hetgeen een optimale darmflora en natuurlijke stoelgang wordt bevorderd. Bij slechte stoelgang (obstipatie) worden schadelijke stoffen weer opgenomen in het bloed en kunnen zodoende de huid zwaar belasten. Daarom is een goede darmflora van essentieel belang voor gezonde huid.

 

De functie van squalene t.o.v. de huid op een rij:

  • Stimuleert gezonde spijsvertering en darmflora en dus de kwaliteit van de huid

  • Vangt ongewenste vrije radicalen in de huid weg door anti-oxidante kracht

  • Stimuleert betere doorbloeding van de huid

  • Brengt de huid in balans en revitaliseert de huid

  • Egaliseert en reguleert de stofwisseling naar en van de huid

  • Vermeerdert de vochtbalans, de veerkracht en de elasticiteit van de huidweefsel

  • CreŽert een zichtbare verbetering van de huidstructuur: de celregeneratie neemt af

  • Beschermt gedeeltelijk tegen schadelijke zonnestralen (o.a. UV)

  • Vandaar dat deze stof veel in de cosmetische industrie wordt gebruikt. Ook blijkt squalene verder een belangrijke rol te spelen bij de gezondheid van het oog, vooral voor de staafjes; de lichtgevoelige cellen van het netvlies (29). Wetenschappers hebben voorts ontdekt dat squalene een goede ontwikkeling van de hersenstructuur en de hersenfuncties stimuleert hetgeen neerkomt op een verbetering van het geheugen en de concentratie; logisch eigenlijk, omdat onze hersenen voor 80% uit vet(zuren) bestaan. Verder hebben diverse wetenschappers gemeld dat zowel bij dieren als wel bij de mens, squalene het vermogen heeft om bepaalde toxinen uit te scheiden. Bij sommige mensen wordt er sterke nagels en gezonde haren waargenomen.

     

    Squalene en kanker
    Epidemiologische studies duiden op een beschermend effect van olijfolie in de dagelijkse voeding tegen kanker. In Griekenland is het aantal vrouwen met borstkanker van wie de totale vetconsumptie - voornamelijk olijfolie - hoog is, slechts eenderde van het aantal vrouwen met borst kanker in de Verenigde Staten. Een patiŽntcontrole-onderzoek in Spanje toonde een verminderd risico van borstkanker aan bij vrouwen met de hoogste olijfolieconsumptie (13). Uit een groot patiŽntcontrole-onderzoek in Griekenland is naar voren gekomen dat de kans op borstkanker 25% lager ligt bij vrouwen die meer dan eenmaal per dag olijfolie gebruikten (14). Uit een ander patiŽntcontrole-onderzoek in Spanje is gebleken dat vrouwen die tot de groep (top 33%) met de hoogste consumptie van (voornamelijk uit olijfolie afkomstige) enkelvoudig onverzadigde vetzuren (MUFA) behoren, een sterk verminderde kans op borstkanker hebben (15). Daar bij aansluitend heeft een recent patiŽntcontrole-onderzoek in ItaliŽ uitgewezen dat een verminderde kans op borstkanker bij een verhoogde consumptie van onverzadigde vetzuren uit spijsoliŽn bestaat. In ItaliŽ vormt olijfolie ongeveer 80% van de spijsoliŽn, hetgeen duidt op een beschermend effect als gevolg van olijfolieconsumptie (16). Een ander recent patiŽntcontrole-onderzoek in ItaliŽ maakt melding van een significante omgekeerde relatie tussen spijsoliegebruik (voornamelijk olijfolie) en het risico van alvleesklierkanker (17). Twee vooraanstaande wetenschappers op dit gebied, Theresa J. Smith en Harold L. Newmark, suggereren dat dit beschermende effect wellicht is te danken aan de grote hoeveelheid squalene in extra olijfolie (14;24). Deze veronderstelling wordt ondersteund door de uitkomsten van een aanzienlijke aantal experimentele dierproeven. Het merendeel van deze onderzoeken heeft het effect van een plaatselijk of systematisch toegediend squaleen op chemisch geÔnduceerde kankers van de huid, colon en longen van muizen onderzocht. Revolutionaire ontdekking van PPAR-technologie (37-39) heeft ervoor gezorgd dat een vernieuwe visie en nieuwe manier van oplossing tegen kanker in het algemeen kan worden toegepast (lees FN nieuws nr 1 en zie ook www.ppar.nl).

     

    Revolutionaire doorbraak PPARs

    Men is pas in 1990 tot de ontdekking gekomen dat men via de familie van celorganellen in het celplasma een Nucleair-hormoon-receptor heeft gevonden en die thans met de naam "Peroxisoom Proliferator-Activated-Receptor "(PPAR) wordt aangeduid. Peroxisome Proliferator-activated Receptors (PPARs) (38, 39 40) zijn een groep van hormoon receptoren ofwel geactiveerde Ligands (=organische moleculen met een hoog moleculair gewicht en een sterke adhesie voor PPAR) transcriptie factoren die het volgende regelt:

    • het energie ( vet- en glucose-) metabolisme

    • cel-proliferatie en celdifferentiatie

    • huidontwikkeling

    • inflammatie

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Men kent drie iso-typen PPARs: PPARa ,PPARb of PPARd en PPARg .

    Deze belangrijke groep PPAR receptoren, die in verschillende organen een rol spelen bij het binden van met name meervoudig onverzadigde vetzuren, wordt zowel in voedingsonderzoek als in diverse andere wetenschappelijke onderzoeken intensief bestudeerd. Een aantal 'welvaart- en ouderdoms'-ziekten - zoals overgewicht (obesitas), hart- en vaatziekten, ouderdomssuikerziekte (diabetes type 2), kanker en vette lever (staetohepatitis) - is bewezen dat zij mede te wijten zijn aan het 'verkeerd' functioneren van deze receptoren. Het vetmetabolisme met name de balans tussen omega 2 en 3 aan de ene kant en omega 6 en 9 vetzuren aan de andere kant is van cruciaal belang. En bovendien speelt het cholesterolmetabolisme in PPARs een significante rol.

    Recente medische doorbraak heeft uitgewezen dat squalene en EPA/DHA visolie als ligands en agonisten in de PPAR technologie ondermeer beschermen tegen kwaadaardige ongecontroleerde celgroei en de aanmaak van witte bloedlichaampjes die verantwoordelijk zijn voor het optimaal functioneren van ons afweersysteem, stimuleren. Samenvattend tonen deze resultaten duidelijk aan dat squalene in de voeding een onmiskenbare anticarcinogene (13-29;34-39) werking heeft.

     

    Mechanisme PPARs en kanker

    In eerste instantie ontstaat er in opeenvolgende en/of parallelle stappen schade aan het DNA, gen-mutatie. Dit kan veroorzaakt worden door de blootstelling van normale cellen aan agentia die genetische modificaties veroorzaken zoals radioactieve straling en chemische mutagenen. DNA-schade kan ook het resultaat zijn van aanvallen van vrije radicalen of reactieve zuurstofdeeltjes die in de cel aanwezig zijn als bijproduct van de normale celademhaling of het metabolisme van carcinogenen en immunogenen (antigenen die zelfstandig in staat is een immuunreactie op te wekken).

    De accumulatie van verschillende DNA-fouten in de genen die coderen voor de differentiatie en proliferatie van normaal weefsel, kan leiden tot cellijnen die volledig ontsnappen aan de normale controle en dus het ontwikkelen van tumorgroei stimuleren. Met andere woorden, bij carcinoomontwikkeling zien we door celvergiften uit het milieu of uit voeding dat het softwareprogramma van de celstofwisseling in de celkern zelf omgeprogrammeerd wordt, waarbij wij in bijna alle gevallen een verhoogde expressie van PPARg te zien krijgen. PPARg is een nucleaire receptor, die op een adiposelectieve (selectieve differentiatie tot vetcellen) wijze tot expressie wordt gebracht maar waarvan in vele andere weefsels lagere graden van expressie waarneembaar zijn.

    Deze PPARs moduleren als het ware de terugkoppelingsmechanismen die de groei en differentiatie van de cellen regelen. Tumorpromotoren verhogen de PPARg expressie van de geÔnitieerde cel en geven een selectieve groeistimulus aan deze cellen. Een geactiveerde PPARa beschermt het lichaam tegen cardiovasculaire problemen, terwijl geactiveerd PPARg na binding aan een hormoon kan aansturen tot signaal transductie, die leidt naar proliferatie activiteit tot kanker. De transformatie van een bewuste cel tot een kwaadaardige cel is een lang proces dat verscheidene jaren in beslag kan nemen. Het relatief groeivoordeel van de kwaadaardige cellen zal leiden tot een ongecontroleerde proliferatie van dit aangetaste weefsel en de vorming van een tumor. Uiteindelijk zullen de tumorcellen zich verspreiden naar andere weefsels

    Deze receptoren kan men moduleren tot tumor-remmers met de toepassing van de daartoe geschikte Ligands (=organische moleculen met een hoog moleculair gewicht en een sterke adhesie voor PPAR), bij voorbeeld de lange keten vetzuren (Kliewer et al., 1997) in visolie EPA (C20:5n-omega3) en DHA (C22:6n-omega3) en squalene (C30:6n-omega3).

    Diverse recente onderzoekingen in de afgelopen jaren hebben uitgewezen dat toepassing van agonisten zoals de lange keten vetzuren in visolie EPA en DHA en Squalene men competitief de PPARg kan laten activeren, waardoor de proliferatie van kankercellen kan worden omzeild en gedifferentieerd tot adipocyt, apoptosis of necrosis.

     

    Met andere woorden de vetzuren die in de cel zijn opgenomen kunnen zich binden aan zogeheten PPAR eiwitten. Het eiwit-vetzuur-complex bindt zich vervolgens aan het DNA van de cel, waarna er een cellulaire reactie kan volgen in de vorm van differentiatie. Bepaalde genen worden uitgeschakeld, terwijl andere genen juist tot verhoogde expressie komen.

     

    Natuurzuiver beter dan synthetisch

    Wanneer we spreken over de zogenaamde synthetische Squalene dan hebben we 't over een product, gemaakt op basis van petroleum derivaten, aceton, avocado-olie en olijfolie. Deze Squalene blijkt lang niet zo effectief te zijn als de natuurzuivere Squalene. Squalamine wordt nu ook gesynthetiseerd en de werking op kanker uitvoerig onderzocht. Synthetische Squalene en Squalamine kan in vergelijking tot de natuurzuivere Squalene een verminderd en zelfs averechts effect op het menselijk lichaam hebben door de steroÔde werking. We kunnen concluderen dat alleen de natuurzuivere Squalene als een voedingssupplement heeft bewezen, effectief te werken en toepasbaar in een breed scala van deficiŽnties, klachten en ziektes.

     

    De haai in de evolutie

    De diepzeehaai staat niet op de lijst van beschermde diersoort zoals de walvis dat wel is (walvislevertraan), omdat de diepzeehaaien in tegenstelling tot de kusthaaien geen levende jongen baren. De diepzeehaaien leggen zoals gewone andere vissen eieren. Zo kunnen zij zich snel voortplanten en de natuur bepaalt het verdere verloop. Ze zijn klein, maximaal 1,5 meter lang en ze voeden zich met plankton, algen en kleine visjes.

    Haaien worden niet special gevangen voor de olie alleen. De olie is nog een bijproduct van haaien die gevangen worden voor vlees. In het oosten worden door diverse volken al eeuwenlang het haaienvlees vooral in haaienvinnensoep regelmatig geconsumeerd. De haai beschikt daarom over een buitengewoon uithoudingsvermogen en het beste afweersysteem dat zo goed als immuun is tegen diverse ziekten, zoals tegen kanker. Bij onderzoek naar haaien en ziekte door dr. Carl Luer, biochemicus in Florida is gebleken dat de haai zelden of nooit kanker krijgen, zelfs bij blootstelling aan grote hoeveelheden uiterst carcinogene stoffen, bleek hij een buitengewoon afweersysteem te hebben. Ook is door specialisten waargenomen dat de wonden van de haai 2x sneller dan bij de mens genezen. De haaien leefden net als de dinosaurussen al zoín 40-400 miljoen jaar geleden op onze aardbol. De haaien hebben zich in de evolutie gehandhaafd, terwijl de dinosaurussen verdwenen zijn.

    Dit prehistorische dier heeft zich dus miljoenen jaren aan alle grote veranderingen van onze planeet aangepast. Ze hebben zich simpelweg perfect bijna onveranderd overleefd wat betreft hun bouw, hun zintuigen, hun paargewoonten en vooral hun weerstand tegen ziekten. We kunnen concluderen dat de haai een sterk geŽvolueerde vissoort is. Ze kunnen zelfs een hoge leeftijd, boven 100 jaar bereiken.

     

    De voordelen van Squalene versus visolie (EPA\DHA)

    • Squalene heeft alle krachtige kenmerken die omega 3 vetzuren in visolie bezitten en bezit bovendien als een soort omega 2 een redox functie, die uit water, zuurstof kan vrij maken (reduceren) en kan laten oxideren, waardoor in het algemeen meer zuurstof in de cellen aangeboden kunnen worden.

    • Squalene is zwaarder in moleculaire gewicht dan EPA of DHA, waardoor alle werkzame bindingsplaatsen van de receptor maximaal gebonden kunnen worden, zodat in geval van kwaadaardige ongecontroleerde celgroei een positieve signaal naar de kern wordt gestuurd, die noodzakelijk is voor de differentiatie van de kwaadaardige cel tot adipocyt (tot vetcel), apoptosis (celdoding) en necrosis (afsterven van weefsel).

    • Squalene is een sterkere anti-oxidant en is all-trans, waardoor hij zichzelf niet blokkeert bij het binnendringen in de cel aan het membraan en heeft een a-polaire molecule, hetgeen betekent dat hij sneller in de cel en weefsel kan doordringen.

    • Natuurzuivere Squalene ruikt niet naar vis; het ruikt neutraal en geeft meestal geen oprispingen. Andere haaienleverolie producten hebben meestal wel vis-, levertraangeur en -smaak omdat ze niet de verfijnde distillatie hebben toegepast.

    • Squalene heeft als omega 2 completere en sterkere werkzame groepen dan visolie.

    • Squalene reguleert en stimuleert natuurlijke mooie en gezonde huid en goede ogen en hersens door van binnenuit te voeden .

       

    Bronnen en referenties

    1. Berger S.M.: 'Forever Young', 1ste ed., 1989.

    2. Tsjujimoto M., Toyam Y., 1992: ' Unsaponifiable Constituents (higher alcohol) of the liver oil of the sharks and rays'. Chem Umschau 29: 27 - 29, 43 - 45

    3. Dr. Conrado O. Venzon, 'The Precious Oil of the Deep-Sea Shark', Worldwide Publ.Services Quezon City, Philippines.

    4. 'The Healer Shark', Neil Solomons MD.Ph.D. and Richard Passwater, Ph.D. 1998

    5. Brohult, Astrid, 1963: 'Alkylglycerols and their use in Radiation Treatment', Acta. Radiol. Suppl. 223: 7 - 99, Stockholm.

    6. Dr. William Lane Comac, 'Sharks don't Get Cancer', 1992.

    7. ' Fish Oil May Ease Arthritis Pain'. Med. World News July 14, 1986, p. 9.

    8 Glausinz: 'The Secret Healing Power of Sharks', The Medicine Discoverer Magazine, January 1994.

    9. Prof. dr. J. de Vries, Hart- en vaatziekten vormen samen met kanker de belangrijkste doodsoorzaak in de westerse wereld. Studies wijzen uit dat visolie unieke vetzuren bevat die preventief werken. Waar blijven de aanbevelingen van volksgezondheid? Natuur en techniek 65, 12 1997

    10. Kromhout, Daan, Bosschieter, Edward B. and Coulander, Cor de Lezenne, 1985: 'The Inverse relationship Between Fish Oil Consumption and 20-Year old Mortality from Coronary Health Diseases'.

    11. Takashi Yokota M.D., 'The Miracle of Squalene (Cures Cancer & Modern Diseases)'

    The Medicine Discoverer, January 1994, 'The Secret Healing Power of Sharks'.

    13. Martin-Moreno JM, Willett WC, Gorgojo L et al. Dietary fat, olive oil intake and breast cancer risk. Int.J Cancer 1994;58:

    14. Trichopoulou A, Katsouyanni K, Stuver S et al. Consumption of olive oil and specific food groups in relation to breast cancer risk in Greece. J Natl.Cancer Inst. 1995;87:110-6.

    15. Landa MC, Frago N, Tres A. Diet and the risk of breast cancer in Spain. Eur.J Cancer Prev. 1994;3:313-20.

    16. Franceschi S, Favero A, Decarli A et al. Intake of macronutrients and risk of breast cancer. Lancet 1996;347:1351-6.

    17. La Vecchia C, Negri E. Fats in seasoning and the relationship to pancreatic cancer. Eur.J Cancer Prev. 1997;6:370-3.

    18. Porter, Ph.D. Squalene Monooxygenase, University of Kentucky

    19. Newmark HL. Squalene, olive oil, and cancer risk: a review and hypothesis. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 1997

    20. Rao CV, Newmark HL, Reddy BS. Chemopreventive effect of squalene on colon cancer. Carcinogenesis 1998;19:287-290

    21. Nakagawa M, Yamaguchi T, Fukawa H, et al. Potentiation by squalene of the cytotoxicity of anticancer agents against culture mammalian cells and murine tumor. Jpn J Cancer Res 1985;76:315-320.

    22. Asnis DS, Saltzman HP, Melchert A. Shark oil pneumonia. An overlooked entity. Chest 1993;103:976-977.

    23. Yamaguchi T, Nakagawa M, Hidaka K et al. Potentiation by squaleen of antitumor effect of 3-[(4-amino-2-methyl-5-pyrimidinyl)methyl]-1-(2-chloroethyl)-nitros ourea in a murine tumor system. Jpn.J Cancer Res. 1985;76:1021-6.

    24. Rao CV, Newmark HL, Reddy BS. Chemopreventive effect of squaleen on colon cancer. Carcinogenesis 1998;19:287-90.

    25. Smith TJ, Yang GY, Seril DN, Liao J, Kim S. Inhibition of 4-(methylnitrosamino)-1-(3-pyridyl)-1-butanone-induced lung tumorigenesis by dietary olive oil and squaleen. Carcinogenesis 1998;19:703-6.

    26. Smith, T. J., Kim, S., Lee, M. J., Yang, G. Y., Newmark, H. L., and Yang, C. S. Inhibition of 4-(methylnitrosamino)-1-(3-pyridyl)-1-butanone (NKK)-induced lung tumorigenesis and DNA oxidation by dietary squaleen. Proceedings of the American Association for Cancer Research 40, 262. 1999. Ref Type: Journal (Full)

    27. Dr. Bikul Das. The Science behind Squalene. The Human Antioxidant. 2000. Toronto Canada

    28. Kelly GS. Squaleen and its potential clinical uses. Altern.Med Rev. 1999;4:29-36.

    29. Fliesler SJ, Keller RK. Isoprenoid metabolism in the vertebrate retina. Int.J Biochem.Cell Biol. 1997;29:877-94.

    30. Strandberg TE, Tilvis RS, Miettinen TA. Metabolic variables of cholesterol during squaleen feeding in humans: comparison with cholestyramine treatment. J Lipid Res. 1990;31:1637-43.

    31. Kohno Y, Egawa Y, Itoh S, Nagaoka S, Takahashi M, Mukai K. Kinetic study of quenching reaction of singlet oxygen and scavenging reaction of free radical by squaleen in n-butanol. Biochim.Biophys.Acta 1995;1256:52-6.

    32. Miettinen TA, Vanhanen H. Serum concentration and metabolism of cholesterol during rapeseed oil and squaleen feeding. Am J Clin.Nutr. 1994;59:356-63.

    33. Chan P, Tomlinson B, Lee CB, Lee YS. Effectiveness and safety of low-dose pravastatin and squaleen, alone and in combination, in elderly patients with hypercholesterolemia. J Clin.Pharmacol. 1996;36:422-7.

    34. Smith TJ. Squaleen: Potential chemopreventive agent by squalene. Expert.Opin.Investig.Drugs 2000;9:1841-8.

    35. Martin-Moreno JM, Willett WC, Gorgojo L et al. Dietary fat, olive oil intake and breast cancer risk. Int.J Cancer 1994;58:.

    36 Trichopoulou A, Katsouyanni K, Stuver S et al. Consumption of olive oil and specific food groups in relation to breast cancer risk in Greece. J Natl.Cancer Inst. 1995;87:110-6.

    37. Paul Terry, Paul Lichtenstein, Maria Feychting, Anders Ahlbom, Alicja Wolk, Vol 357, June 2, 2001 The Lancet

    38. Fatty acids and eicosanoids regulate gene expression through direct interactions with peroxisome proliferator-activated receptors a and g . Steven A. Kliewer, Scott Sundseth et al. Nat. Academy of Sciences of the USA 1997

    39. Joseph Vamecq, Norbert Latruffe, Vol 354, July 10, 1999 The Lancet

    40. E. Mueller, P. Sarraf , ÖÖ Bruce M. Spiegelman. Molecular Cell. Vol 1, 465-470, February, 1998

     

    Inspired by Nature.

                                 Driven by Science.

                                                                        Passionated by Nutrition.

    Home    

    Natuurlijk Herstel. Altijd beter! 

    Lukas T.S. Tjan

    • Voedingsadviezen

    • Nutrition Development

    • Complementaire geneeskunde

    • Marketing Voeding & CAM

    © Science for Life. 2001-2011. Deze homepage is gemaakt door Mandala Communicatie, www.mandalacommunicatie.nl   

    Op deze homepage berust een copyright. Voor meer info kunt u e-mailen naar info@scienceforlife.eu 

    Voor alle op deze homepage vermelde informatie geldt de algemene disclaimer.