Allergie

 

Allergie is een verkeerde werking van ons immuunsysteem

Binnen je lichaam zit een verbazingwekkend beschermingsmechanisme hetgeen we het immuunsysteem noemen. Het is 'ontworpen' om ons te verdedigen tegen miljarden bacteriŽn, virussen, gifstoffen en parasieten, die er naar snakken je lichaam in bezit te nemen.
Om te begrijpen hoe krachtig ons immuunsysteem is, hoef je je alleen maar voor te stellen wat er gebeurt als we sterven. Dat klinkt grof, maar het toont wel iets  heel belangrijks aan over je immuunsysteem. Als iets of iemand dood gaat dan stopt,  samen met andere zaken, het immuunsysteem. Werkelijk in enkele uren wordt het lichaam binnengedrongen door allerlei bacteriesoorten, micro-organismen, parasieten ...  Niets van genoemde elementen kan binnendringen als het immuunsysteem functioneert,  echter op het moment dat je immuunsysteem faalt, staat de deur wagenwijd open.
Als je eenmaal dood bent kost het deze organismen maar enkele weken om je lichaam geheel te ontmantelen en het te laten verdwijnen tot alleen nog een skelet over is. Klaarblijkelijk is je immuunsysteem tot dit verbazingwekkende in staat zodat die ontmanteling tijdens je leven niet optreedt.

Het immuunsysteem is een complexe, ingewikkelde, geavanceerde en zeer belangrijke onderschatte systeem van ons lichaam. Er zijn op zijn minst twee goede redenen voor je om er meer over te weten. Enerzijds is het omdat het gewoonweg fascinerend is te weten waar dingen als koorts, kroep, ontstekingen etc. vandaan komen als zij zich in je lichaam voordoen. Anderzijds hoor je ook veel over het immuunsysteem, de zgn. afweersysteem in het nieuws als er weer nieuwe aspecten van doorgrond worden  en er nieuwe medicijnen op de markt komen - je kennis over het immuunsysteem maken deze nieuwe vindingen begrijpelijk.

Soms maakt het immuunsysteem een fout. Eťn soort van vergissing wordt autoimmuniteit genoemd. Het immuunsysteem valt, net als bij een ziektekiem, om de een of andere reden je eigen lichaamsmatriaal aan. Twee, vrij algemeen voorkomende, ziektes worden veroorzaakt door deze fouten van het immuunsysteem. Jeugd-diabetes doordat het immuunsysteem de cellen in de alvleesklier doodt die insuline moeten produceren.

ReumatoÔde artritis wordt veroorzaakt doordat het immuunsysteem het kraakbeenmateriaal in de gewrichten aanvalt. Eigenlijk zijn nagenoeg alle chronische ziektes van astma tot allergie, auto-immuunziektes. Vele ziektes (met name auto-immuunziektes oftewel chronische ziektes) worden door het verkeerd functioneren van je eigen afweersysteem veroorzaakt. Vergelijk een leger die eigen leger aanvalt omdat zij niet herkennen wie de vijanden en hun eigen soldaten zijn, omdat zij bij voorbeeld dezelfde tenue hebben of de houding hebben alsof zij de vijanden zijn etc etc. Hoe komt het dat het immuunsysteem niet herkennen wat goed en slecht is? Volgens de nieuwste inzichten en studies prolifereert het immuunsysteem door te zure milieu in ons lichaam met name in ons darmstelsel, omdat ons lichaam in het algemeen met name onze darmflora het beste functioneren in een gebalanceerde zuur-base milieu; de verhouding tussen base- en zuurvormende voedingsmiddelen zou ongeveer op 75% - 25% moeten liggen maar helaas is het omgekeerde vaker het geval, met alle gevolgen van dien ...In een zuurmilieu functioneren onze goede darmbacteriŽn (minimaal 500 soorten en in aantal 10Ļ4 bacteriŽn, 10 x zoveel dan onze menselijke cellen ) die voor de opname van onze voedingsstoffen regelen en voor 75% ons immuunsysteem bepalen, veel slechter. Het zorgt o.a. voor de ontsporing van het immuunsysteem, waardoor chronische ziektes waaronder allergie het gevolg is.

 

Ontspoorde afweersysteem veroorzaakt allergieŽn
Allergie is als het ware niks anders dan een soort ontsporingsvorm van het immuunsysteem. Om de een of andere reden reageert het immuunsysteem, ons afweersysteem bij mensen met allergie veel te sterk op een allergeen, dat normaliter genegeerd had moeten worden.
Allergieverwekkende stoffen (allergenen) kunnen zijn: de haren of veren van dieren, huisstof of huismijt, stuifmeel van bomen of grassen, schimmels, cosmetica, kleurstoffen in kleding, chemische toevoegingen in het voedsel en voedingsmiddelen zoals melk (koemelkallergie), lactose, gluten (glutenintolerantie tot coeliakie) enz. Als bijv. een persoon allergisch is voor een bepaald stuifmeel dan krijgt hij een loopneus, waterige ogen, niesbuien, etc. Het neusslijmvlies zwelt op, de patiŽnt gaat niezen en krijgt een loopneus. Daarnaast vallen gezwollen, tranende ogen op. Met andere woorden bepaalde stoffen worden onbedoeld tot vijand uitgeroepen. Het gevaar zit 'm hierbij niet in de prikkels maar in de overdreven reactie van het lichaam hierop. De lichamelijke reactie is dusdanig dat je zou kunnen spreken van zinloze agressie. De meeste hooikoortspatiŽnten hebben klachten tijdens bloeiperiode van grassen, hoofdzakelijk eind mei. Vooral bij warm en droog weer zweven er veel graspollen in de lucht, die in aanraking komen met het neusslijmvlies en oogbindvlies, waardoor de allergische reactie optreedt. Deze reactie wordt hoofdzakelijk veroorzaakt door mestcellen (mastocyten, ofwel basofielen van de slijmvliezen van neus, darm en huid). Als reactie op het stuifmeel geven de mestcellen histamine en histamine heeft het effect van een beginnende ontsteking, waardoor vocht uit de bloedvaten treedt. Histamine veroorzaakt bovendien ook jeuk. Om deze symptomen te onderdrukken heb je natuurlijk natuurlijke anti-histaminica nodig, want farmaceutische medicijnen, de zgn. antihistaminica zoals promethazine, acrivastine, clemastine etc helpen uiteraard tijdelijk wel de symptomen en brengt voornamelijk ter verlichting van de verschijnselen die optreden bij een allergische reactie als hooikoorts. Deze medicijnen blokkeren alleen tijdelijk de werking van histamine,  een stof die vrijkomt bij een allergische reactie. Ze pakken de bron van de ziekte niet aan; dus kan de ziekte niet door de huidige chemische medicijnen genezen worden!!

Wat is koemelkallergie?
Koemelkallergie is een abnormale reactie van het afweersysteem in het lichaam, waarbij specifieke antistoffen tegen bepaalde eiwitten in de koemelk gemaakt worden. Deze reactie komt vooral bij zuigelingen veel voor, onder andere omdat het maag-darmkanaal nog niet helemaal is volgroeid. De eiwitten uit de koemelk worden normaal gesproken in het maag-darmkanaal tot steeds kleinere brokjes afgebroken door enzymen. Alleen hele kleine brokjes kunnen door de darmwand heen in het bloed worden opgenomen, om zo te worden vervoerd naar alle cellen in ons lichaam, waar ze als bouwstenen worden gebruikt. De darmwand is dus eigenlijk een heel fijne filter, waarbij selectieve voedselopname een van de belangrijkste functies heeft. Bij zuigelingen met koemelkallergie zijn de gaatjes in dit Ďfilterí (de darmwand) nog te groot en wordt het koemelkeiwit nog onvolledig afgebroken, waardoor er te grote brokstukken eiwit uit de koemelk doorgelaten worden naar het bloed. Daar komt bij, dat de zuigelingen de koemelkeiwitten in flesvoeding in grote hoeveelheden krijgt aangeboden. Daardoor kan er eerder wat mis gaan. Het lichaam van mensen met een allergische aanleg herkent deze grote brokstukken als Ďvreemd en ongewenstí en gaat daartegen specifieke antistoffen vormen. Deze specifieke antistoffen hechten zich in het lichaam onder andere aan speciale cellen: de mestcellen. Deze mestcellen komen overal in het lichaam voor, vooral in de huid en in de slijmvliezen van de luchtwegen en het maag-darmkanaal. Als de baby doorgaat met koemelk drinken, hechten deze brokstukken eiwit zich aan de antistoffen op de mestcellen. De mestcellen worden daardoor actief en geven hun inhoud vrij aan de omgeving waardoor de patiŽnten klachten krijgt. Bij de meeste zuigelingen is koemelk de grootste boosdoener van allergische klachten. Ook bij peuters, kleuters en zelfs bij oudere kinderen of volwassenen kan koemelkallergie veel en hardnekkig voorkomen. Door jarenlang ontkennen van koemelk\lactose ontwikkelt in de darmen een gistingsproces, waardoor diverse klachten ontstaan.


Welke klachten zouden kunnen wijzen op koemelkallergie?

De volgende klachten kunnen symptomen zijn van koemelkallergie:
Huid: jeuk, uitslag, eczeem, galbulten (netelroos, urticaria), oedeem (ophoping van vocht in bijv. oogleden, lippen, mond of keel);
Luchtwegen: astma, bronchitis, neus/oogklachten; 
Maagdarmstelsel: braken, diarree of juist verstopping (obstipatie), kolieken, buikpijn, misselijkheid, weigeren van borst- of flesvoeding; 
Andere klachten: excessief huilen (huilbaby), groeivertraging, gedragsklachten, migraine, anafylactische shock.

Welke stappen zijn mogelijk?

*             Vragen over het dagelijkse voedingspatroon (voedingsanamnese);

*             Vragen over de ziektegeschiedenis (anamnese);

*             Lichamelijk onderzoek, afhankelijk van de klachten;

*             Een bloed- en/of huidtest;

 
Hoe zijn de klachten te behandelen?
 
Om te voorkomen dat de allergische klachten blijven bestaan is een correct en consequent dieet een van de belangrijkste oplossing bij koemelkallergie. Speciale dieetmaatregelen zijn nodig om te voorkomen dat er meer, frequenter en heftiger voedselallergieŽn ontstaan. En bovendien kunnen de luchtwegenziektes zoals astma, bronchitis, neus en oogklachten sterk verminderen.
We moeten altijd trachten de bron van de ziekte aanpakken. De bron van allergische en astmatische ziekteproces is je darmstoornis met afwijkende en minder florerende darmflora die hersteld moet worden door middel van probiotica en andere nodige voedingssupplementen. Synthetische en farmaceutiische medicijnen helpen op korte termijn zeker de symptomen van de klachten, maar ze pakken zeker niet de bron van de ziektes aan.

Hoe antibiotica werken
Soms is je immuunsysteem niet in staat zichzelf rap genoeg te activeren om zo de groei van een ziekteverwekkerkolonie voor te blijven of de bacteriŽn produceren een gifstof zo snel dat ewr blijvende schade wordt aangericht eer het immuunsysteem in staat is deze te elimineren. In die gevallen zou het leuk zijn het immuunsysteem een handje te helpen door de kwade bacterie direct te doden.
Antibiotica werken tegen bacteriŽle infecties. Antibiotica zijn stoffen die wel de bacteriecellen doden, maar niet de andere goede cellen van je lichaam. Veel antibiotica bijvoorbeeld verstoren de celwandsynthese in het inwendige van de bacteriŽn. Menselijke cellen hebben niet die stofwisselingsprocessen voor het maken van een celwand, want onze cellen hebben niet zo'n celwand, dus richten die antibiotica bij ons ook geen schade aan. Verschillende antibiotica werken op verschillende delen van de bacteriŽle stofwisseling, hierdoor zijn antibiotica meer of minder geschikt bij bepaalde typen bacteriŽn. Je ziet, omdat virussen geen levende wezens zijn, dat antibiotica er geen vat op hebben. Een probleem met die antibiotica is dat ze hun effectiviteit na verloop van tijd verliezen. Neem een antibioticum en dat zal normaliter in de loop van een week alle bacteriŽn doden. Je zult je veel beter voelen, meestal al na een dag of twee, omdat het antibioticum het gros van de bacteriŽn dan al te pakken heeft. Maar, heel af en toe zal een nakomeling van een bacterie een mutant zijn die in staat is te overleven, niettegenstaande het specifieke antibioticum. Deze bacterie zal zich voortplanten, kortom we hebben een gemuteerde, nieuwe (kolonie) ziekte(verwekkers). Uiteindelijk zal deze nieuwe stam of kolonie iedereen infecteren en het oude antibioticum heeft er geen vat meer op.

Deze ontwikkeling wordt heden ten dage steeds meer een nijpend probleem en baart de medische wereld grote zorg. Bovendien heeft de meeste antibiotica een bijwerking, dat ze de darmflora in de darmen aantasten, waar juist voor 70% het immuuunsysteem wordt gevormd.

 

Wat is coeliakie of glutenallergie of glutenintolerantie?

Glutenallergie is een aandoening van het spijsverteringsstelsel, die ook wel bekend staat onder de naam coeliakie of glutenintolerantie. Bij mensen met een glutenallergie veroorzaakt voedsel met gluten (een vorm van eiwittencomplex dat voorkomt in graangewassen zoals tarwe, rogge en gerst) beschadigingen door ontstekingen aan de dunne darm, wat vervolgens ernstige maag- en darmklachten en daarnaast grote consequenties in de vorm van allerlei allergieŽn met zich meebrengt. Deze gluteneiwitten veroorzaken ontstekingsreacties door antistoffen tegen de cellen van het slijmvlies van de dunne darm. Gluten zijn een bestanddeel van granen dat bij sommige mensen een overgevoeligheidsreactie oproept, waardoor ze niet goed meer voedingsstoffen uit hun eten kunnen opnemen. Logischerwijs kunnen mensen met een glutenallergie dan ook behoorlijk ziek worden op de langere termijn zonder precies te weten waar nu de oorzaak ligt van hun klachten.

Coeliakie is een onderschatte voedselziekte, een chronische ontstekingsziekte de zgn. auto-immuunziekte, waarbij de immuniteit niet is gericht tegen lichaamsvreemde elementen/eiwitten, maar juist tegen eigen lichaamcellen. Coeliakie wordt ook niet altijd meteen herkend. De klachten die je vaak kunt hebben als je te maken hebt met coeliakie zijn algemeen van aard. Mensen kloppen aan met klachten als allergieŽn, diarree, braken, vermoeidheid, onregelmatige stoelgang of een opgeblazen buikgevoel, maar deze symptomen worden niet meteen gekoppeld aan coeliakie, een allergie voor gluten. Coeliakie komt best vaak voor; al weet niet iedereen dat hij of zij er aan lijdt. Maar liefst twee tot drie op de honderd mensen (waarvan twee-derde van het vrouwelijke geslacht) heeft glutenintolerantie maar zoekt vaak al jaren naar de oorzaken van de bijzonder lastige klachten en symptomen, die met een gluten allergie gepaard gaan. Een overgevoeligheid voor gluten is vaak erfelijk maar niet altijd; je ziet wel dat in families vaak bij meerdere mensen een allergie voor gluten voorkomt.
Een allergie voor gluten komt in de samenleving erg veel voor: 2 tot 3% van de mensen heeft namelijk glutenintolerantie. Vaak wordt er niet meteen aan een glutenallergie gedacht bij serieuze maag- en darmklachten en het duurt dan ook soms jaren voordat er kan worden gezocht naar een echt werkende oplossing. Wat is een glutenallergie, wat zijn de symptomen ?
>> meer info

 

Meer informatie over allergie            De wetenschap van immunologie